Σε μια σύγχρονη δημοκρατία δεν νοείται σύγκρουση μεταξύ δύο εξίσου προστατευόμενων από το Σύνταγμα έννομων αγαθών (προστασία της δημόσιας ασφάλειας και προστασία των ατομικών δικαιωμάτων). Η απάντηση που πλειοψήφησε, ότι η Αστυνομία δεν πρέπει να δεσμεύεται από τη σχολαστική τήρηση των ατομικών δικαιωμάτων, όταν η ίδια κρίνει ότι αυτή η τήρηση την παρεμποδίζει στο να φέρει σε πέρας κάποια αποστολή της, είναι σοκαριστική και καταδεικνύει μια πολύ επικίνδυνη τάση της κοινής γνώμης. Δηλαδή, μεταξύ ασφάλειας και ελευθερίας, επιλέγεται η πρώτη. Ιστορικά όμως, έτσι ξεκινάει πάντα η λήψη αυταρχικών μέτρων και η σταδιακή μετάλλαξη των δημοκρατιών.
Χρήστος Ράμμος, Αντιπρόεδρος του ΣτΕ ε.τ., πρώην πρόεδρος της Αρχής Διασφαλίσεως του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ)
Εδώ και πολύ καιρό, τα δικαιώματα στον δημόσιο λόγο και την πολιτική αντιπαράθεση έχουν διαρκώς αρνητική χροιά. Για την ακρίβεια, αποτελούν στοιχείο και αναπόσπαστο κομμάτι της ίδιας της πολιτικής αντιπαράθεσης, και μάλιστα με ιδιαίτερη οξύτητα. Τα δικαιώματα είναι «woke» και το «woke» –ό,τι κι αν δηλώνει αυτό– είναι κάτι κακό και απειλητικό για την ταυτότητά μας, την εθνική μας συνοχή, τη θρησκευτική μας προσήλωση κ.λπ. Τα δικαιώματα δεν θεωρούνται πλέον ούτε εργαλείο προστασίας της ανθρώπινης ελευθερίας και αξιοπρέπειας, ούτε εργαλείο χειραφέτησης, ούτε τείχος προστασίας στην κρατική αυθαιρεσία. Στο αφήγημα ότι η Αστυνομία διαπρέπει όταν έχει λυμένα τα χέρια συντελεί και μια μάλλον απλοϊκή και παλιομοδίτικη εικόνα που έχουμε για τον ρόλο της Αστυνομίας, την οποία αντλούμε λίγο από τις ταινίες του Χατζηχρήστου και λίγο από τις αμερικανικές σειρές. Έτσι λοιπόν, δεν προξενεί καμία εντύπωση που θεωρούμε τα δικαιώματα ως εμπόδιο για να επιτελέσει το έργο της η Αστυνομία. Δεν θεωρούμε υπεύθυνη ούτε την κάκιστη και ελλιπή εκπαίδευση των αστυνομικών οργάνων, ούτε την υποστελέχωση των τμημάτων, ούτε τη διαφθορά στους κόλπους της Αστυνομίας, ούτε την ατιμωρησία, ούτε την έλλειψη ελέγχου, διαφάνειας και λογοδοσίας. Τόσα χρόνια με λυμένο ζωνάρι πάντως, το μόνο ορατό αποτέλεσμα είναι η αποχαλίνωση των ίδιων αστυνομικών οργάνων σε βάρος της προσωπικής και συλλογικής μας ασφάλειας.
Κλειώ Παπαπαντολέων, δικηγόρος
Κοινοποίηση:
