Σχολικό Κουδούνι 2026
Μια έρευνα αισιόδοξη και με αρκετές αντιφάσεις. Ενδιαφέροντα τα ευρήματα για τη νεανική βία, αφού δεν αποζητούνται αυστηρότεροι κανόνες, πειθαρχικά μέτρα και καταστολή, κάτι που πάει κόντρα στις κρατικές πολιτικές και τα μέτρα από πλευράς υπουργείου. Τη μεγαλύτερη ευθύνη φαίνεται να έχει η οικογένεια και αυτό μας προσκαλεί να σκεφτούμε υπό ποιες συνθήκες μεγαλώνουν οι σημερινοί γονείς τα παιδιά τους, πόσες ώρες μπορούν να ασχοληθούν μαζί τους – τη στιγμή μάλιστα που έχει νομοθετηθεί το 13ωρο εργασίας, και το πρόγραμμα του σχολείου έχει διευρυνθεί από τις 7:00 έως τις 17.30 για να μπορούν οι γονείς να δουλέψουν απρόσκοπτα.
Το πιο ανακουφιστικό εύρημα αφορά την αποδοχή της σεξουαλικής αγωγής και την ανάγκη το σχολείο να ανοίγει ζητήματα φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού. Αναγνωρίζεται ταυτόχρονα η ευθύνη μας ως εκπαιδευτικών να ενημερωθούμε και να εκπαιδευτούμε σε τέτοια ζητήματα, να τα θεωρήσουμε σημαντικά και να τα εντάξουμε στην εκπαιδευτική καθημερινότητα.
Θετική η προτίμηση συνύπαρξης παιδιών μεταναστών και προσφύγων χωρίς απαραίτητα να γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα. Αν το σχολείο και οι εκπαιδευτικοί διαχειριστούμε αυτή την ετερότητα με γνώση και φροντίδα, οι γλώσσες, οι πολιτισμοί και οι κουλτούρες θα γίνουν πλούτος του σχολείου και όχι εμπόδιο.
Αδιαμφισβήτητα, όπως φάνηκε και μέσα από το τεράστιο 95,2%, οι αξίες της δημοκρατίας πρέπει και αξίζει να μπουν στα σχολεία μας. Και η δημοκρατία δεν έρχεται μόνο από έναν δρόμο, αλλά χρειάζεται να διαπερνά τις εκπαιδευτικές μας επιλογές, σε άμεση σύνδεση με τη συνύπαρξη, τον σεβασμό της ετερότητας, τη σεξουαλική αγωγή, την ιστορική αλήθεια και το δικαίωμα να υπάρχει ένα σχολείο χωρίς διακρίσεις.
Ιωάννα Χαλβατζή, Διευθύντρια 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθήνας, υποψήφια διδακτόρισσα ΤΕΑΠΗ-ΕΚΠΑ
Κοινοποίηση:
