O Ζακ Κωστόπουλος κακοποιήθηκε, λιντσαρίστηκε και θανατώθηκε άγρια. Όποια και εάν είναι η έκβαση αυτής της δίκης, αυτό θα παραμένει ένα θλιβερό γεγονός του οποίου θα είμαστε όλοι αδιάψευστοι μάρτυρες. Ο Ζακ είναι θύμα κοινωνικού ρατσισμού, θύμα μιας απάνθρωπης, φασίζουσας εγκληματικής ετοιμότητας η οποία ζει δίπλα μας, ζει μαζί μας. Ο Ζακ είναι θύμα αστυνομικής βίας. Μιας βίας την οποία η χώρα μας αρνείται συστηματικά να αναγνωρίσει, αρνείται να ελέγξει, αρνείται να τιμωρήσει. Το αίτημα της οικογένειας προς το Δικαστήριο δεν είναι μόνο να απονεμηθεί δικαιοσύνη για τη δική της ηθική αποκατάσταση. Η δικαιοσύνη, με την απόφασή της, πρέπει να λειτουργήσει ως ασπίδα και ως εγγύηση των πιο θεμελιακών μας αρχών, οι οποίες τρώθηκαν βαρύτατα από το έγκλημα αυτό: της ισότητας και της αξιοπρέπειας.