Γράφτηκαν πολλά ενδιαφέροντα τις ημέρες πριν και μετά την απόφαση στη δίκη της Χρυσής Αυγής στον ελληνικό Τύπο και τα sites. Διαβάσαμε και σταχυολογούμε μερικά από αυτά.

Ο Θανάσης Καμπαγιάννης, σε συνέντευξή του στη lifo την 1/10/2020, μίλησε για τη σημασία της δίκης, το κίνημα που ξεσηκώθηκε τις παραμονές της, για την εμπειρία του στην ομάδα της Πολιτικής Αγωγής όλα αυτά τα χρόνια της δίκης:

Ανταμοιβή μας για όλα αυτά είναι να σε σταματούν άγνωστοι στον δρόμο, να σε χαιρετούν εγκάρδια, να σε ρωτούν με αγωνία για την πορεία της δίκη, να σου λένε «κρατήστε γερά», «είμαστε μαζί σας».

 

Ο Νίκος Μαραντζίδης, σε συνέντευξη στο tvxs, είπε:

Για να ξεμπερδέψεις με την ακροδεξιά πρέπει να ξεμπερδέψεις με την ατζέντα της, όχι απλώς με μια εξτρεμιστική, αλήτικη και άμεσα ορατή εγκληματική εκδοχή της. Το πρόβλημα εδώ είναι συνθετότερο. Σε όλη την Ευρώπη κομμάτια αυτής της ατζέντας υιοθετούνται από μεγάλα εκλογικά ακροατήρια και δηλητηριάζουν το πολιτικό σύστημα.

O Δημήτρης Χριστόπουλος ανέλυσε στη lifo τις αντιδράσεις των πολιτικών κομμάτων απέναντι στην απόφαση:

Έτσι, στη μοναδική ιστορική στιγμή που βιώνουμε, αναδεικνύεται η εικόνα ενός μίζερου πολιτικού κόσμου που δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί τη σπουδαιότητα της ποινικής καταδίκης, ύστερα από 40 χρόνια ατιμωρησίας. Μιας δημοκρατίας χωρίς τη στοιχειώδη αυτοπεποίθηση να ιεραρχήσει το μείζον από το έλασσον... Να ξεχωρίσει την πολιτική ευθύνη από τη ποινική ενοχή και να φωνάξει «ως εδώ» στους ναζί, χωρίς ανοίκειους συμψηφισμούς και ανόητους αστερίσκους.

 

Η Βασιλική Γεωργιάδου, σε συνέντευξη στο propaganda, δήλωσε:

Η Ελληνική Λύση είναι αυτή τη στιγμή στη Βουλή. Δεν είναι ότι με την απόφαση αυτή ξαφνικά πετύχαμε μια δημοκρατία που δεν θα έχει αυτή την εθνικολαϊκιστική πτυχή μέσα της. Τους Ναζί βγάλαμε απέξω, αυτούς που είχαν ομάδες κρούσης, μια παραστρατιωτική δύναμη που ήταν μεταμφιεσμένη σε πολιτικό κόμμα. Αυτό είναι που μπαίνει στο περιθώριο αυτή τη στιγμή. Τώρα θα έχουμε και αυτόνομη παρουσία της ακροδεξιάς και διάχυσή της σε άλλους χώρους. 

 

Η lifo έκανε αφιέρωμα στη δίκη στο οποίο 21 προσωπικότητες σχολίασαν την απόφαση. Ενδεικτικά, με τα λόγια του Θωμά Κοροβίνη:

Φταίμε κι εμείς. Όχι μόνο τα χουντικά υπολείμματα και η παθογενής φασιστογένεια που ανάγεται σε καιρούς πέρα απ’ τους κατοχικούς προδότες των πατριωτών και τη μετεμφυλιακή λυσσασμένη ρεβανσιστική δεξιά. Μια μειοψηφία που ανιχνεύεται, δυστυχώς, κυρίως στη φουκαροσύνη και στη λουμπιναρία. Και που, ανάλογα με τις διακυμάνσεις της αποθράσυνσής της, έχει εκφράσει συχνά την επικινδυνότητά της στις κοινοβουλευτικές της επιλογές. Αλλά κι οι άλλοι, οι πολλοί, οι λεγόμενοι του δημοκρατικού τόξου. Κι ένα παραπάνω εμείς, οι αυτάρεσκοι αριστεροί. Που δεν πήραμε πρέφα την επώαση του αυγού του φιδιού και ακόμη εκπλησσόμαστε από την ανερμάτιστη βαρβαρότητά τους, που τη ζήσαμε στο πετσί μας. Είναι μοναδική ευκαιρία για την ελληνική Δικαιοσύνη να αποδείξει την αξία της. Να τους χώσουν στην ψειρού και να μην απολαύσουν ξανά ελεύθεροι τη χρυσή αυγή του ελλαδικού θαύματος, αυτήν που ύμνησαν μοναδικά ο Όμηρος και ο Ησίοδος, η μούσα του λαού και ο Ελύτης.

 

Το provocateur φιλοξένησε συνέντευξη για το Golden Dawn Watch από την Ελευθερία Κουμάντου και τη Δάφνη Καραγιάννη. Η Ελευθερία μίλησε για την πιο δύσκολη στιγμή στη δίκη, όταν κατέθετε η η Μάγδα Φύσσα:

Υπήρχε απόλυτη ησυχία στην αίθουσα, το μόνο που ακούγονταν ήταν τα πληκτρολόγια των δημοσιογράφων και η κυρία Μάγδα. Η σιωπή ήταν νεκρική, μέχρι που ο κόσμος άρχισε να κλαίει. Επίσης, σημαντική στιγμή ήταν όταν κατέθεσε η Δήμητρα Ζώρζου και η Παρασκευή Καραγιαννίδου. Ειδικά όταν η Ζώρζου αναγνώρισε τον σωματότυπο του Καζατζόγλου. Η Πρόεδρος έδωσε εντολή να σηκωθούν οι 18 και επί της ουσίας είδες το τάγμα εφόδου της Νίκαιας να μπροστά σου, με τη Δήμητρα να τον δείχνει, την ώρα που οι χρυσαυγίτες δικηγόροι την ταλαιπωρούσαν με αστεία προσχήματα. Φυσικά και αυτό που ακολούθησε, με τον Καζατζόγλου να της φωνάζει «Πάμε έξω να σου δείξω τι θυμάσαι από εκείνο το βράδυ».

Για το Golden Dawn Watch μίλησε στη lifo και η συντονιστική του ομάδα:

Ναι, ως Παρατηρητήριο νιώθουμε τρομακτικά μεγάλη ανακούφιση που τελειώνει αισίως καταρχάς αυτή η διαδικασία, η οποία ήταν πράγματι εξουθενωτική και ψυχοφθόρα, όμως, ευτυχώς, γόνιμη. Οι χρυσαυγίτες αποκαθηλώθηκαν πλέον στα μάτια της κοινής γνώμης, των ψηφοφόρων τους, ακόμα και των οργανωμένων μελών τους.

Ο Δημήτρης Ψαρράς φιλοτέχνησε στην Εφημερίδα των Συντακτών το πορτρέτο της Προέδρου του δικαστηρίου:

Η μεγαλύτερη επιτυχία της υπήρξαν βέβαια οι ύμνοι που απέσπασε από την πλευρά των υπερασπιστών της Χρυσής Αυγής για την άψογη διαδικασία που τήρησε. Όσα τώρα ακούγονται απ’ αυτήν την πλευρά για «άδικη δίκη» προσκρούουν σε όσα οι ίδιοι συνήγοροι ανέφεραν στις αγορεύσεις τους λίγες βδομάδες νωρίτερα.

 

Ο Κωστής Παπαϊωάννου έγραψε στη Huffington Post για τη μοναδική συγκέντρωση έξω από το Εφετείο την ημέρα της απόφασης:

Είμαστε πολλές χιλιάδες έξω από το Εφετείο. Περιμένουμε με σεβασμό την ετυμηγορία. Ξέρουμε ότι η μάχη κατά του νεοφασισμού δεν τελειώνει με την απόφαση. Ξέρουμε όμως επίσης πόσο σημαντική είναι αυτή η απόφαση για το αύριο. Η δίκη της Χρυσής Αυγής ανοίγει μια νέα προοπτική στην αντιμετώπιση του ακροδεξιού φαινομένου. Η διαδικασία έδειξε πόσο μακρύς είναι ο δρόμος για την κινητοποίηση και αντίδραση των θεσμών. Το τέλος δείχνει πόση σημασία έχει η ευρεία κινητοποίηση απέναντι στο νεοφασιστικό φαινόμενο».

Ο Κωστής Παπαϊωάννου έγραψε επίσης στη lifo για τη δίκη που άλλαξε τις ζωές πολλών ανθρώπων:

Στη φετινή επέτειο της δολοφονίας του Παύλου η Μάγδα συνάντησε τους πιο άμεσα εμπλεκόμενους στη δίκη. Συγκεντρώθηκαν και συζήτησαν δικηγόροι της Πολιτικής Αγωγής, δημοσιογράφοι, παρατηρητές στη δίκη, φίλοι του Παύλου, αντιφασίστες που έλιωσαν τα πόδια τους πέντε χρόνια στην αίθουσα του Εφετείου. Στο τέλος, η κυρία Μάγδα είπε: «Όσοι βρεθήκατε στο ρεύμα αυτής της δίκης, δεν θα είστε πότε πια ίδιοι. Έχει αλλάξει τη ζωή σας με τρόπο που δεν καταλαβαίνετε».

 

Το popaganda έκανε αφιέρωμα στην ώρα της απόφασης, στο οποίο μίλησαν ο Κωστής Παπαϊωάννου, ο Κώστας Σκαρμέας και η Στεύη Κίτσου. Με τα λόγια της:

Υπάρχουν πολλές υποθέσεις που ποτέ δεν πήραν τον δρόμο της δικαιοσύνης. Μεγάλη ευθύνη σε αυτό έχει το πολυσυζητημένο ΑΤ Ομονοίας, οι μετανάστες πήγαιναν εκεί να καταγγείλουν επιθέσεις και τους έκαναν διοικητική απέλαση. Ακόμα και στη δολοφονία του Φύσσα, πώς είχαν οι συνήγοροι την επόμενη μέρα γνώση της δικογραφίας; Στη υπόθεση των Αιγύπτιων αλιεργατών, πώς άλλαξε το αποδεικτικό υλικό που αποτελούσαν οι μπλούζες των κατηγορούμενων;

Η Ηλιάνα Μάγρα, σε ρεπορτάζ για την ετημυγορία στην Καθημερινή, έγραψε για τις αποκαλύψεις σχετικά με το ρόλο των αστυνομικών:

Μία αστυνομικός είναι κατηγορούμενη ως μέλος εγκληματικής οργάνωσης, ενώ όταν ο Γιώργος Ρουπακιάς συνελήφθη προέτρεψε τους αστυνομικούς να μην πουν τίποτα για την ενοχή του, λέγοντας «δικός σας είμαι, της Χρυσής Αυγής».

  

Ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης δήλωσε στο Vice:

Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης θα είναι η απάντηση της Δημοκρατίας και των θεσμών της στην εγκληματική της δράση. Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής θα επιβεβαιώσει ότι η Δημοκρατία είχε, έχει και θα έχει όρια.