Νεανική βία

Η ερώτηση που έχει για μένα το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι αυτή περί των αιτιών της νεανικής βίας, η οποία πρέπει, μάλλον, να αναγνωστεί σε συνδυασμό με τη μεγάλη πλειοψηφία του 75,6% που συμφωνεί με την αυστηροποίηση των ποινών στα σχολεία. Είναι φανερό –και δικαιολογημένο, σε έναν βαθμό– ότι ο κόσμος έχει θορυβηθεί με την αύξηση της νεανικής βίας τα τελευταία χρόνια και αναζητά λύσεις και απαντήσεις. Βρίσκω θετικό ότι το μεγαλύτερο ποσοστό θεωρεί υπεύθυνη την οικογένεια, παρά την οργανωμένη προσπάθεια να αποδοθούν ευθύνες στους εκπαιδευτικούς. Όμως τι είναι η οικογένεια αν όχι το πυρηνικό σχήμα της κοινωνίας; 

Η νεανική βία είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που σχετίζεται, κατά τη γνώμη μου, με τη μακροχρόνια κρίση της οικονομίας και την ταυτόχρονη άνθιση της παραοικονομίας, που έχει ως αποτέλεσμα τη μεγέθυνση των ταξικών διαφορών, καθώς κάποιοι κερδοσκοπούν σε βάρος του συνόλου, και τη συνεπακόλουθη έλλειψη δικαιοσύνης (θέμα που αγγίζει μερικά η δεύτερη απάντηση περί ατιμωρησίας). Ενισχυτικά για την αύξηση της νεανικής βίας λειτουργεί η αίσθηση εγκατάλειψης του δημόσιου σχολείου, που λειτουργεί κάθε χρόνο με ελλείψεις σε προσωπικό και υποδομές, σε ετοιμόρροπα κάποιες φορές κτίρια, με εκπαιδευτικούς που τρέχουν να προλάβουν έναν όγκο καθηκόντων άσχετων με το παιδαγωγικό τους έργο. 

Η απάντηση σε όλα αυτά δεν είναι βέβαια η αυστηροποίηση των ποινών, είναι μια κοινωνία και ένα κράτος που φροντίζει τους πολίτες του και ακόμα περισσότερο τα παιδιά του.  

Γεωργία Βαλωμένου, Αρχιτέκτων – Εκπαιδευτικός ΠΕ81