Τι μας λένε και γιατί δεν είναι έτσι. Το σουξέ του αντιδραστικού λόγου: Ένα από αυτά αφορούν την “κομμουνιστική ταυτότητα” του Χίτλερ.
Τα τελευταία χρόνια εντοπίζονται ακροδεξιές εστίες στην Αστυνομία, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γερμανία. Στην εκδήλωση, που πραγματοποιείται από το Σημείο για τη Μελέτη και την Αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς και το Ίδρυμα Φρίντριχ Έμπερτ, θα προσπαθήσουμε να θίξουμε το ζήτημα στην ουσία του και να καταδείξουμε τη σημασία της αντιμετώπισής του, σε μια στιγμή που η ανερχόμενη Ακροδεξιά στην Ευρώπη γυρεύει και θεσμικά πατήματα.
Στην Ελλάδα η δράση ακροδεξιών στοιχείων στην Αστυνομία είναι κοινό μυστικό – τόσο κοινό, που τείνει να μην εντυπωσιάζει κανέναν.
Η σύγχρονη ιστορία της δημοκρατικής Αστυνομίας στη Γερμανία αρχίζει με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη. Μετά την ήττα των εθνικοσοσιαλιστών στον εξολοθρευτικό πόλεμο που είχαν προκαλέσει και την απελευθέρωση της χώρας από τον φασισμό από τις συμμαχικές δυνάμεις, η Γερμανία βρέθηκε μπροστά σε ένα ριζικό νέο ξεκίνημα.
Τον Οκτώβριο του 2012, έναν χρόνο πριν από την εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής, 15 διαδηλωτές που μετείχαν σε αντιφασιστική μοτοπορεία συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στο κτίριο της ΓΑΔΑ. Την επόμενη μέρα καταγγέλθηκε βαρύς βασανισμός και αυθαίρετη βία από αστυνομικούς σε βάρος των διαδηλωτών. Υπήρχαν αναφορές ότι ούτε οι συνάδελφοί τους δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τους φυσικούς αυτουργούς των βασανισμών εντός της ΓΑΔΑ.