Η εν εξελίξει κόντρα του Τραμπ με το BBC είναι μια ακόμα περίπτωση στη μακρά λίστα κρουσμάτων χειραγώγησης και αντιστροφής της πραγματικότητας (κοινώς: gaslighting). Προσπαθώντας να απαξιώσει κάθε επικριτική φωνή – συνεπής στην προσπάθεια να κατασκευάζει μια «αλήθεια» αποκλειστικά για τους οπαδούς του –, ο Τραμπ θέλει επιπλέον να στρέψει το βλέμμα μακριά από την υπερσυγκέντρωση Μέσων σε χέρια επιχειρηματιών που τον στηρίζουν, μακριά από τις ωμές προσπάθειες φίμωσης του Τύπου που έχουν επισημάνει οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα, και βεβαίως μακριά από την κλιμάκωση μιας ακριβοπληρωμένης προπαγάνδας στο διαδίκτυο.
Η εν εξελίξει κόντρα του Τραμπ με το BBC είναι μια ακόμα περίπτωση στη μακρά λίστα κρουσμάτων χειραγώγησης και αντιστροφής της πραγματικότητας (κοινώς: gaslighting). Προσπαθώντας να απαξιώσει κάθε επικριτική φωνή – συνεπής στην προσπάθεια να κατασκευάζει μια «αλήθεια» αποκλειστικά για τους οπαδούς του –, ο Τραμπ θέλει επιπλέον να στρέψει το βλέμμα μακριά από την υπερσυγκέντρωση Μέσων σε χέρια επιχειρηματιών που τον στηρίζουν, μακριά από τις ωμές προσπάθειες φίμωσης του Τύπου που έχουν επισημάνει οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα, και βεβαίως μακριά από την κλιμάκωση μιας ακριβοπληρωμένης προπαγάνδας στο διαδίκτυο.
Τουλάχιστον μια δεκαετία τώρα, το σύνθημα «Να Κάνουμε την Αμερική Μεγάλη Ξανά» είναι ένας τρόπος να πεις «Τραμπ» χωρίς να το λες. Κι όμως, το MAGA δεν είναι του Τραμπ. Το χρησιμοποίησε πρώτος το 1980 ο Ρεπουμπλικάνος Ρόναλντ Ρήγκαν, διεκδικώντας την εξουσία σε μια εποχή οικονομικής στασιμότητας, υψηλού πληθωρισμού και μιας πρόσφατης στρατιωτικής ήττας των ΗΠΑ στο Βιετνάμ. Ο Τραμπ έβγαλε το σύνθημα από τη ναφθαλίνη το 2015 – και το έκανε σλόγκαν για τρεις συνεχόμενες εκλογικές μάχες, άλλοτε απευθυνόμενος στους νοσταλγούς της δουλείας, άλλοτε στους απολυμένους των παλιών βιομηχανιών της «ζώνης της σκουριάς». Σήμερα, το σύνθημα σημαίνει πόλεμο απέναντι σε δύο εχθρούς ταυτόχρονα: έναν εσωτερικό και έναν που πρακτικά απλώνεται σε όλο τον κόσμο. Πώς συνδέονται οι δύο εχθροί μεταξύ τους; Και τι είδους κόσμο φτιάχνει το MAGA;
Ο Τσάρλι Κερκ δεν ήταν απλώς ένας «συντηρητικός ακτιβιστής» με επικοινωνιακό χάρισμα, που επιδίωκε να κάνει cool τις παραδοσιακές αξίες απέναντι στη woke ατζέντα. Η δολοφονία του δεν ήταν μια στιγμή «αριστερής τρομοκρατίας που μαστίζει την Αμερική».
Στις 11 Απριλίου, οι δημοσιογράφοι Ελίζα Τριανταφύλλου και Θανάσης Κουκάκης αποκάλυψαν στο InsideStory ότι η κομματική προπαγάνδα της ΝΔ πληρωνόταν νομότυπα με δημόσιο χρήμα και «βιτρίνα» ιδιωτικές εταιρείες. Οι συμβάσεις για τα έργα αυτά είναι αναρτημένες στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ, και το θέμα ερευνά ήδη η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών. Η Ομάδα Αλήθειας προχώρησε σε εκφοβιστικές αγωγές κατά στελεχών της αντιπολίτευσης που ανέδειξαν το θέμα. Αλλά και η κυβέρνηση δυσκολεύτηκε εμφανώς, μιλώντας διπλή γλώσσα.
Τον Σεπτέμβριο του 2023, οι τεράστιες ουρές έξω από τα αστυνομικά τμήματα έδωσαν το σήμα ότι «κάτι γίνεται με τις ταυτότητες». Η Ακροδεξιά είδε μια πολιτική ευκαιρία: να ξαναοργανώσει μεγάλα συλλαλητήρια κατά των νέων ταυτοτήτων, όπως είχε κάνει το 2000 ο τότε Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, υπερασπιζόμενος (ανεπιτυχώς) την υποχρεωτικότητα στην καταγραφή του θρησκεύματος
Η μπούρκα είναι ένα πλήρες κάλυμμα του κεφαλιού με δίχτυ στη θέση των ματιών. Πρόκειται για σύμβολο καταπίεσης των γυναικών. Επιβλήθηκε στο Αφγανιστάν από το μισογυνικό δικτατορικό καθεστώς των Ταλιμπάν στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Παράλληλα με τους αγώνες των Αφγανών γυναικών, κατά καιρούς άνδρες διαδηλώνουν φορώντας μπούρκα για να καταγγείλουν την καταπίεση.
Ήδη από τη δεκαετία του ‘90, ωστόσο, η Διεθνής Αμνηστία τόνιζε ότι τα δικαιώματα των γυναικών στη Μέση Ανατολή απειλούνται τόσο στις χώρες που τους επιβάλλουν να φορούν «τσαντόρ», όσο και εκεί που τους επιβάλλεται να το βγάλουν. Το θέμα είναι να το βγάλουν από μόνες τους.
Η διαμάχη έχει ιδιαίτερη σημασία στην Ευρώπη, γιατί η μάχη κατά της μαντίλας συνδέεται με το ευρωπαϊκό αποικιακό παρελθόν.
Οι ακροδεξιοί απαιτούν να ορίζουν αυτοί πώς θα νιώθουν και πώς θα εκφράζουν οι άλλοι το φύλο τους. «Εμείς έχουμε μια άποψη για τα φύλα, εσείς θα την υποστείτε στη ζωή σας», λένε. Αυτή η εξωφρενική απαίτηση βεβαιώνει αυτό που αρνούνται με τρόμο: ότι το φύλο δεν είναι απλώς βιολογικό και «φυσικό». Ότι το πώς βιώνει και πώς εκδηλώνει κανείς το φύλο του είναι κοινωνικό. Αν αποφάσιζε απλώς η «Φύση», θα την άφηναν να «κάνει τη δουλειά της». Δεν θα είχε νόημα να εκβιάζουν τη συμμόρφωση άλλων στο «σωστό» (στο βιολογικό) φύλο, εκδίδοντας διατάγματα, απειλώντας με πρόστιμα ή ασκώντας βία.
Αλλά γιατί αυτή η εμμονή με το «σωστό» (το βιολογικό) φύλο των άλλων;
Ποιο είναι το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα το σχολείο; Το πόσο λίγο εμπνέει εκπαιδευτικούς και παιδιά; Το κυνήγι του βαθμού και το άγχος για τα φροντιστήρια και τις πανελλαδικές εξετάσεις; Μήπως η σχολική διαρροή – πόσοι μαθητές (από φτωχότερες οικογένειες) εγκαταλείπουν το σχολείο επειδή δεν τα βγάζουν πέρα; Μήπως η αδιαφορία για τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες; Οι κακοπληρωμένοι συμβασιούχοι που τρέχουν από σχολείο σε σχολείο, καλύπτουν πάγιες ανάγκες αλλά δεν ξέρουν αν θα δουλεύουν τον Σεπτέμβριο (και πού);
Fake Σωτήρας
Μόλις 14 μήνες μετά τις προηγούμενες εκλογές, η Πορτογαλία επέστρεψε στις κάλπες. Η αφορμή ήταν ένα σκάνδαλο σύγκρουσης συμφερόντων με πρωταγωνιστή τον πρωθυπουργό ΛουίςΜοντενέγκρο:η κυβέρνησή του έχασε την εμπιστοσύνη της Βουλής, γιατί ο ίδιος αποκαλύφθηκε ότι είχε ιδρύσει εταιρεία συμβούλων το 2021.Σε ένα κλίμα τεράστιας δυσπιστίας για τα κόμματα που κυβέρνησαν επί 50 χρόνια (το 2023 είχε παραιτηθεί και ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Κόστα για υπόθεση διαφθοράς), η Πορτογαλία πήγε σε κάλπες για τρίτη φοράμετά το 2019. ΟΜοντενέγκρο ξανακέρδισε, αλλά το ακροδεξιόChega(Φτάνει Πια), του Αντρέ Βεντούρα,εκτοξεύτηκε. Από 1,5%στις Ευρωεκλογές του 2019, έφτασε τώρα το 22,6%. Γιατί συνέβη αυτό;